Krzyk
Trzaskanie drzwiami · odmowa · płacz · milczenie
Nie naprawiaj emocji. Pomóż przez nie przejść.
Złość, płacz, lęk, wycofanie albo nagły wybuch często są tylko tym, co widać na zewnątrz. Świadome wspieranie zaczyna się od pytania: co może dziać się pod spodem?
Zajrzyj pod zachowanie↓Różne kolory.
Różne natężenie.
Każda emocja niesie informację.
Zachowanie jest widoczne. Emocja nie zawsze.
Dziecko nie zawsze potrafi powiedzieć: „Boję się”, „Jest mi wstyd”, „Czuję się odrzucone” albo „Nie wiem, co mam zrobić”. Zamiast tego może krzyczeć, płakać, milczeć lub odmawiać współpracy.
Trzaskanie drzwiami · odmowa · płacz · milczenie
Bezsilność · wstyd · lęk · przeciążenie · odrzucenie · brak słów
Potem nazwanie emocji, granica zachowania i rozmowa, gdy napięcie opadnie.
Co może kryć się pod zachowaniem?
Nie czytaj emocji jak prostego kodu. Obserwuj zmianę zachowania, ciało, ton głosu i to, co wydarzyło się wcześniej.
Może ukrywać bezsilność, lęk, frustrację, przeciążenie albo poczucie niesprawiedliwości.
Może być skutkiem bieżącej sytuacji lub napięcia zbieranego przez cały dzień.
Może wynikać ze wstydu, obawy przed oceną, braku słów albo potrzeby czasu.
Może pojawić się nawet wtedy, gdy dorosłemu sytuacja wydaje się niegroźna.
Może chronić przed przeciążeniem, konfliktem albo poczuciem odrzucenia.
Może być nieudolną próbą pokazania potrzeby, której dziecko nie umie jeszcze nazwać.
Zobacz · Zrozum · Działaj
Zauważ zachowanie, zmianę tonu, napięcie ciała, wycofanie i sytuację, która poprzedziła reakcję.
Spróbuj rozpoznać emocję i potrzebę. Dziecko nie zawsze potrafi zrobić to samodzielnie.
Pomóż odzyskać spokój, zatrzymaj niebezpieczne zachowanie, a do rozmowy wróć później.
Najpierw bezpieczeństwo. Później wyjaśnianie.
Dziecko nie musi natychmiast przestać czuć
Polecenie „uspokój się” zwykle nie daje dziecku narzędzia do uspokojenia. Najpierw potrzebuje zauważenia i bezpiecznej obecności.
ZAMIAST
„Nie płacz.”
„Nie ma się czego bać.”
„Przestań się złościć.”
„Nic wielkiego się nie stało.”
SPRÓBUJ
„Widzę, że jesteś bardzo zła/y.”
„To chyba było dla Ciebie trudne.”
„Możliwe, że się przestraszyłaś/eś.”
„Nie musisz od razu mówić. Jestem obok.”
Emocja: tak. Bicie, obrażanie, niszczenie: nie. Najpierw zatrzymaj zagrożenie, potem pomóż nazwać to, co wydarzyło się w środku.
Rodzic też czuje
może uruchomić złość
może uruchomić bezradność
może uruchomić potrzebę natychmiastowego działania
może uruchomić poczucie odrzucenia
„Jestem teraz bardzo zdenerwowana/y. Potrzebuję kilku minut, żeby wrócić do tej rozmowy spokojniej.”
Świadome rodzicielstwo nie wymaga nieustannego spokoju. Wymaga zauważenia własnej reakcji i nieprzenoszenia całej odpowiedzialności za nią na dziecko.
Kiedy potrzebna jest większa uwaga?
Warto poszukać dodatkowego wsparcia, gdy silne emocje utrzymują się długo, znacząco utrudniają codzienne funkcjonowanie albo towarzyszą im niepokojące zachowania.
Emocji nie trzeba naprawiać
Dziecko uczy się regulować emocje najpierw w relacji z dorosłym, a dopiero później coraz bardziej samodzielnie.
Zacznij od tego, co dziś najtrudniejsze
Pięć tematów. Pięć różnych punktów wejścia. Każdy prowadzi od widocznego zachowania do tego, co dziecko może naprawdę przeżywać.
Sprawdź, co może kryć się pod krzykiem, trzaskaniem drzwiami i nagłym wybuchem.
Czytaj artykuł → 02 · JĘZYK EMOCJIGdy odpowiada „nie wiem”, pomóż mu zauważyć sygnały z ciała i znaleźć własne słowa.
Czytaj artykuł → 03 · SILNA ZŁOŚĆJak zadbać o bezpieczeństwo, zatrzymać niszczenie i nie dolewać napięcia.
Czytaj artykuł → 04 · EMOCJA A ZACHOWANIEUznawaj uczucia i jednocześnie zatrzymuj agresję, obrażanie albo niszczenie.
Czytaj artykuł → 05 · POWRÓT DO RÓWNOWAGIDowiedz się, dlaczego samo polecenie nie działa i jak wspierać bez zawstydzania.
Czytaj artykuł →