Pytanie prosi grupę o powód.
Nie oskarżasz. Pokazujesz tylko, że decyzja o pominięciu kogoś nie powinna przejść niezauważona.
Wybrałaś/eś reakcję
Pytam, dlaczego
ją/jego pomijamy.
Czasem jedno spokojne pytanie może zatrzymać wykluczenie, zanim stanie się dla kogoś bardzo bolesne.
Sprawdź siłę jednego pytania↓„A dlaczego jej/jego nie bierzemy?”
Jedno pytanie może przerwać automatyczne „nie”.
Nie musisz robić
wielkiej sceny.
Wybierz zdanie i zobacz, jaki mały ruch może uruchomić w grupie.
Nie musisz nikogo oskarżać.
Nie musisz mówić, że grupa jest zła.
Możesz po prostu zauważyć osobę pominiętą.
02 · z drugiej strony
Dla osoby stojącej z boku
Dla osoby stojącej z boku
to może znaczyć bardzo dużo.
Może poczuć, że ktoś jednak ją widzi. Że nie wszyscy udają, że nic się nie dzieje.
„Nie jestem całkiem niewidzialna/y.”
Pytanie do siebie
Czy mogę powiedzieć jedno spokojne zdanie,
Czy mogę powiedzieć jedno spokojne zdanie,
które nie atakuje grupy, ale zauważa osobę pominiętą?
Nie znasz odpowiedzi grupy.
Możesz jednak zmienić kierunek.
Przełącz scenariusz. Obie reakcje są możliwe — pytanie otwiera przestrzeń, ale nie daje pełnej kontroli.
„Nie przesadzaj.”
„Jak chcesz, to bądź z nią/nim.”
„Będzie nam trudniej.”
„Nie psuj składu.”
To może być nieprzyjemne
Grupa czasem reaguje oporem, bo ktoś pierwszy nazwał coś niewygodnego.
Ich reakcja nie oznacza, że Twoje spokojne pytanie było błędem.
Możesz zacząć
jeszcze łagodniej.
Wybierz sytuację. Pokażemy tylko jedno gotowe zdanie naraz.
„Może podzielmy się tak, żeby nikt nie został sam?”
Skupiasz uwagę na rozwiązaniu, nie na oskarżeniu grupy.
Czasem jedno pytanie wystarczy, żeby ktoś nie poczuł się całkiem niewidzialny.
Ważne
Już coś się stało→
Nie musisz rozwiązać wszystkich relacji w klasie.
Nie musisz wszystkich przekonywać ani być idealnie odważna/y. Możesz jednak pokazać: „widzę tę osobę”, „nie chcę udawać, że wykluczenie jest okej” i „możemy spróbować inaczej”.