CZUJĘstres
≈WYBRAŁAŚ/EŚ · DROGA 03
Wracam
do tematu
i przepraszam.
Nie musisz mieć idealnych słów. Potrzebujesz odwagi, żeby zauważyć swój wpływ i zostawić miejsce na odpowiedź.
„Chcę wrócić
do tego, co się stało.”
PIERWSZY KROK
NIE MUSI BYĆ IDEALNY.
01 / ODWAGA NIE USUWA STRESU
Możesz się bać
i mimo tego wrócić.
Możesz czuć stres. Możesz obawiać się niezręczności. Możesz nie wiedzieć, czy druga osoba będzie chciała rozmawiać.
BOJĘ SIĘniezręczności
≈NIE WIEMjaka będzie reakcja
≈MIMO TOpróbuję wrócić
→02 / ZBUDUJ PRZEPROSINY
Trzy części.
Każda coś zmienia.
Klikaj kafle. Zobaczysz znaczenie każdej części i zdanie, które powstaje krok po kroku.
Przeprosiny nie muszą być długie.
Ważne, żeby nie udawać, że druga osoba nie mogła poczuć się źle.
„Chcę wrócić do tego, co się stało…”
03 / PYTANIE DO SIEBIE
Czy przepraszam, żeby naprawdę naprawić sytuację — czy tylko szybko zakończyć temat?
04 / PRZEPROSINY BEZ UKRYTEJ OBRONY
Usuń zdanie,
które osłabia przekaz.
Wybierz przykład. Zobaczysz, co słyszy druga osoba i jak powiedzieć to prościej.
PROBLEM: „ALE” PRZENOSI UWAGĘ NA TWOJĄ OBRONĘ
Druga osoba może usłyszeć: „Moje intencje są ważniejsze niż Twój ból”.
PROŚCIEJ I WYRAŹNIEJ
„Przepraszam. To mogło Cię zranić.”
05 / ODPOWIEDŹ NIE NALEŻY DO CIEBIE
Co może wydarzyć się dalej?
Druga osoba nie musi od razu wybaczyć. Wybierz jej reakcję i sprawdź kolejny dobry krok.
„Dziękuję, że mnie wysłuchałaś/eś.”
„Okej” nie musi oznaczać pełnego wybaczenia. Pozwól, żeby tempo dalszej rozmowy należało również do drugiej osoby.
06 / NIE NACISKAJ
Przeprosiny nie są
żądaniem wybaczenia.
Jeśli druga osoba nie chce rozmawiać, możesz uznać jej granicę i nadal pozostać gotowa/y do naprawy.
„Rozumiem. Nie musisz teraz odpowiadać.”
07 / CO PRZEPROSINY MOGĄ OTWORZYĆ?
Nie cofają chwili.
Tworzą następny krok.
Nie pomijam możliwego zranienia.
Biorę odpowiedzialność bez „ale”.
Nie wymuszam szybkiego końca.
Pokazuję przeprosiny zachowaniem.
WAŻNE
Nie musisz być idealna/y, żeby zrobić coś dobrego.
Możesz popełnić błąd i nadal wybrać lepszy kolejny krok.