Nie przyjmujesz
Nie połykasz, nie pijesz, nie wąchasz i nie próbujesz „tylko odrobiny”.
Decyzja bezpieczeństwa
Nie biorę.Odsuwam się.
Nie musisz sprawdzać, co to jest, ani udowadniać, że się nie boisz. Przy nieznanej substancji odejście jest konkretną ochroną zdrowia.
Zobacz drogę wyjścia↓WYJŚCIE
Dystans od substancji.
Bliżej bezpiecznej osoby.
Co właśnie robisz?
Przerywasz ryzyko, zanim substancja trafi do organizmu.
Zwiększasz dystans
Odsuwasz się od substancji i od osoby, która próbuje Cię przekonać.
Odzyskujesz wybór
Zmiana miejsca daje Ci czas, żeby zdecydować bez spojrzeń i komentarzy grupy.
Nieprzyjęcie nieznanej substancji nie jest przesadą. Jest decyzją opartą na braku informacji o składzie, dawce i ryzyku.
Droga wyjścia
Cztery ruchy. Bez tłumaczenia się grupie.
-
1
Odłóż albo nie przyjmuj
Nie próbuj z grzeczności. Jeśli trzymasz zamknięty produkt, odłóż go bez otwierania. Nie dotykaj rozsypanego proszku.
-
2
Odsuń się fizycznie
Zrób kilka kroków, zmień pomieszczenie albo podejdź do miejsca, w którym są inni ludzie.
-
3
Znajdź bezpieczną osobę
Może to być zaufana znajoma osoba, dorosły, ochrona, nauczyciel albo obsługa miejsca.
-
4
Daj komuś znać
Powiedz, gdzie jesteś i że ktoś proponował Ci nieznaną substancję. Poproś o telefon lub bezpieczny powrót.
Krótka odpowiedź
Nie potrzebujesz argumentu, którego grupa nie podważy.
Potrzebujesz zdania, po którym możesz odejść.
„Nie wiem, co to jest. Nie biorę.”
„Nie chcę. Idę stąd.”
„Zmieniłam/em zdanie.”
„Nie namawiaj mnie.”
Co jeśli ktoś dalej mnie przekonuje?+
Nie odpowiadaj na każdy argument. Powtórz jedno zdanie: „Powiedziałam/em nie” i przejdź do innego miejsca. Jeśli ktoś blokuje Ci wyjście, grozi albo próbuje podać substancję siłą, natychmiast szukaj pomocy dorosłego lub służb.
Co może wydarzyć się od razu?
Grupa może próbować zatrzymać Twoją decyzję.
Komentarz nie zmienia składu substancji. Wyśmianie nie sprawia, że ryzyko znika.
„Ale z Ciebie dziecko.”
„Wszyscy biorą.”
„No bez przesady.”
„Tylko spróbuj.”
Nie muszę zostać.
Nie negocjuję swojego bezpieczeństwa.
Jeśli ktoś inny może to przyjąć
Odejście od nacisku nie musi oznaczać zostawienia zagrożenia bez reakcji.
Powiedz wprost
„Nie wiemy, co to jest. Nie bierz tego.” Nie próbuj jednak zabierać substancji siłą.
Zawołaj dorosłego
Zgłoś sytuację ochronie, obsłudze, nauczycielowi, opiekunowi albo innej zaufanej osobie.
Reaguj, jeśli ktoś już przyjął
Nie czekaj na objawy. Powiedz dorosłemu i zadzwoń pod 112 przy podejrzeniu zatrucia.
Nie narażaj siebie, próbując kontrolować agresywną osobę lub dotykać nieznanej substancji. Odejdź i wezwij pomoc.
Co może pojawić się później?
Ulga może przyjść razem z wątpliwością.
ULGA
„Dobrze, że wyszłam/em.”
Możesz poczuć, że odzyskujesz kontrolę i nie musisz już odpowiadać na nacisk.
WĄTPLIWOŚĆ
„Może jednak przesadziłam/em?”
To normalne po presji grupy. Brak wiedzy o substancji nadal był wystarczającym powodem, żeby odmówić.
Decyzji o bezpieczeństwie nie ocenia się po tym, czy inni mieli pretensje.
Ocenia się ją po tym, czy chroniła Cię przed ryzykiem, którego nie dało się sprawdzić.
112
Jeśli jednak coś zostało przyjęte
Nie czekaj na objawy.
Przerwij przyjmowanie, nie zostawaj sama/sam, powiedz zaufanej osobie i zadzwoń pod 112. Nie wywołuj wymiotów ani nie podawaj leków lub węgla bez polecenia operatora albo lekarza.
Zabierz ze sobą